مطالعات جديد دانشمندان نشان ميدهد تصادم دو ستاره نوتروني مجاور ميتواند توضيحدهنده واقعه تشعشعات با انرژي بالا در قرن هشتم ميلادي باشد.
به گزارش ايسنا، سال گذشته دانشمندان ژاپني مداركي يافتند كه بر اساس آن، در سال 775 ميلادي، انفجار ناگهاني تشعشع با شدت بالا، زمين را دستخوش خود قرار داده است.
انرژي اين انفجار حدود 10 برابر انرژي بمب اتمي كه بر سر هيروشيما فرود آمد، تخمين زده شده است.
آن چه مشخص است اين است كه در حوزه كيهاني زمين فاجعهيي رخ داده كه توسط ميليونها انسان زميني آن دوران احساس نشده و سوابق تاريخي نيز از اين واقعه عجيب سخني به ميان نياوردهاند.
در عوض، اين حادثه در ميزان كربن راديواكتيو به دام افتاده در حلقههاي رشد تعدادي از كهنترين درختان زمين ثبت شده است.
كربن ايزوتوپي كليدي است و كربن-14 هنگامي شكل ميگيرد كه ذرات انرژيدار وارد جو زمين ميشوند و با اتمهاي نيتروژن تصادم پيدا ميكنند.
به اين دليل كه درختان هر دوي كربن-14 و خويشاوند ثابت آن يعني كربن-12 را جذب ميكنند، سطوح نسبي كربن-14 در حلقههاي رشدشان روشي براي اندازهگيري ميزان ذرات حاوي انرژي بالا ارائه ميدهند كه طي يك سال به جو زمين وارد شدهاند.
با تحليل دو درخت سرو ژاپني در سال گذشته، دانشمندان دريافتند كه ميزان كربن-14 موجود در حلقههاي رشد اين درختان در سال 775 ميلادي به طرز شوكآور بالا بوده است.
نوسان سطوح كربن-14 امري طبيعي است و اين سطوح طي يك چرخه 11 ساله با صعود و افول جرقههاي خورشيدي بالا و پايين ميروند، اما در سابقه سه هزار ساله، هيچ گونه اصابتي با شيبي به اندازه شيب اصابت سال 775 ميلادي وجود ندارد.
بنابراين چه مولفهاي موجب انفجار عظيم تشعشع و جريان بالاي ذرات انرژيداري شده كه سطوح افزايش يافته كربن-14 را در جو به دنبال داشته است؟
به گفته دانشمندان، دو دليل ميتواند وجود داشته باشد: يا تشعشع از يك جرقه خورشيدي بسيار شديد بوده يا از انفجار ستارهيي مجاور.
آنها فرضيه جرقه خورشيدي را به دو دليل حذف كردند : نخست اين كه جرقههايي با چنين عظمتي بايد نمايشي فراموشناشدني از تابشهاي شمالي ارائه داده باشند كه چنين پديدهاي در سوابق تاريخي ديده نميشود. دوم اين كه اين جرقهها ميتوانستند لايه ازن زمين را نابود كنند و تمامي حيات را در معرض تشعشع شديد و احتمالا در حركت به سوي يك انقراض قرار دهند.
احتمال ديگري نيز وجود دارد و آن اين كه يك ابرنواختر نزديك اشعات گاماي منتشره در تمامي جهات را ارسال كرده باشد. اين اشعهها ذرات با انرژي بالايي در جو خلق كردهاند كه پس از آن كربن-14 حاضر چنين حجم زيادي را شكل دادهاند.
اما به منظور انتشار اشعههاي گاماي كافي، ابرنواختر مجبور بوده كه بزرگتر و درخشانتر از ساير نقاط شفاف تاريخي باشد كه مستند شده بودند؛ با اين حال هيچ سابقهاي از ابرنواختر در سال 775 ثبت نشده است.
حتي چنانچه مردم متوجه يك ستاره در حال انفجار نشده باشند، بقاياي آن بايد امروز در خارج از زمين قابل مشاهده بودند و درخششي ضعيف داشتند كه توسط تلسكوپها رصد ميشدند.
دانشمندان از پيش، 11 مور از بقايا را در محله كهكشاني ما شناسايي كردهاند اما هيچ يك از آنها داراي عمر مناسبي براي اين كه عامل انفجار 775 باشند، نيستند.
ژاپنيها دريافتند كه نه جرقههاي خورشيدي و نه ابرنواختر نميتوانند توضيحدهنده آنومالي كربن-14 باشند.
هماكنون محققان آلماني عاملي موجه را براي اين واقعه پيشنهاد كردهاند.
به گفته آنها، نوعي انفجار كوتاه مدت اشعه گاما كه از تصادم دو ستاره نوتروني مجاور به وجود آمده، ميتواند عامل وقوع چنين رخدادي بوده باشد.
چنين انفجار بسيار بزرگي از سطح زمين فقط به مدت يك روز قابل مشاهده بوده و اين ميتواند دليل ثبت نشدن آن در تاريخ باشد.
دانشمندان پنج ستاره نوتروني را شناسايي كردهاند كه عامل اين انفجار عظيم بودهاند. در حال حاضر آنها تلاش ميكنند جزئيات بيشتري از اين كانديدها را شناسايي كنند.
